Atelier La Provence,
Marianne,
Langewijk 306, Dedemsvaart

Tien jaar Galerie/Atelier ‘la Provence’

Beste mensen, U leest het goed, ‘la Provence’ viert een jaar lang haar tien jarig bestaan. En daar de kunstenares graag aangesproken wordt met Marianne, geeft zij haar jubileumjaar telkens de titel: Marianne and friends, part one, two of tree, etc. Ze kiest daarvoor kunstenaars uit die zij op haar pad tegen kwam. En dat deze geslaagd zijn, blijkt wel uit het enthousiasme waarmee elke expositie wordt ontvangen. Heeft U iets gemist? Kom dan vooral een bezoek brengen aan de knusse galerie, aan de Langewijk 306 te Dedemsvaart. Laat U heerlijk verwennen met lekkernijen, of hef het glas op het jubileumjaar, rust heerlijk uit in de aangelegen tuin, maak een fijne wandeling in het tegenover gelegen gemeentepark, of laat de kunst U inspireren middels een goed gesprek.

De titel luidt dit jaar: ‘Is getekend, Marianne’
Een reeks tekeningen in houtskool, grafiet en conté, liggen, op U te wachten. Haar werkzaamheden lopen enige vertraging op. Daar is een reden voor. Met Marianne gaat het goed en welvarend, maar met haar gezondheid wil het zo gezegd niet altijd ‘zomeren’. Neen, ze gaat niet bij de pakken neerzitten, daar is het leven en haar kunstzinnigheid te mooi voor! Ze heeft daarvoor een oplossing gevonden. Tijdens deze Open Atelierroute maakt ze een switch. Eerst kunt U genieten van een duo-expositie. Ditmaal valt de eer te beurt aan Niesje Metselaar uit Hollandseveld, met wie Marianne een artistieke dialoog heeft. Tijdens het tweede deel van de route kunt U haar tekeningen bewonderen in combinatie met keramiek. Het thema van haar tekeningen is ‘Herkenbaar’. Hieraan geeft ze in vele facetten uiting. Bent U nieuwsgierig geworden, kom dan beslist aan! Reden genoeg om het vooral dicht bij huis te zoeken. De Open Atelierroute bezit hele goede kunstenaars, die Uw aandacht beslist verdienen. En niet alleen om het jubileumjaar, maar om de kunst uit het Vechtdal in zijn totaliteit, laten we er een feestje van maken. Is getekend, Marianne. Een leuke collectie tekeningen met als thema, ‘Herkenbaar’. Marianne werkt graag impressionistisch. In zekere zin een wat opgelegde keuze vanuit haar slechtziendheid, waarmee ze is geboren. Ze heeft een eigen stijl hierin ontwikkeld. De losse toets en het weergeven van slechts een impressie, is wat haar aanspreekt. Het vangen van licht, met zijn schaduwen, een voortdurend schouwspel. En de uitstraling bezit een sfeer van rust en verstilling. Ze voelt zich verwant met de Franse impressionisten. De bonte club van individualisten, onder wie de vrolijke, zelfverzekerde Claude Monet, en de dagdromer Auguste Renoir, de anarchist Camille Pissaro en de elegante Edgar Degas. De groep was in 1863 samengekomen toen hun vaderfiguur, Eduard Manet, de Parijse kunstwereld van haar stuk bracht met zijn Déjeuner sur l’Herbe. Het onderwerp was een belediging voor de smaak van de bourgeoisie en werd afgewezen door de jury van de Académie des Beaux Arts, omdat het niet geschikt zou zijn voor de expositie op de jaarlijkse tentoonstelling van de Salon. Daar ontmoetten de impressionisten elkaar om daar over hun ideeën te praten met andere leiders van de avant-garde. Boven talrijke glazen wijn of absint gingen zij verhitte discussies aan over hun artistieke beweegredenen. Op een paar jonge kunstenaars na hadden allen twee doelstellingen: het schilderen van het alledaagse leven om hen heen en het werken in de buitenlucht. Het was Monet die aanvankelijk de meeste interesse had voor het landschapsschilderen. En hierin herkent Marianne zich. Ook zij schildert haar werken in de buitenlucht. Het plein air schilderen. Landschappen uit deze omgeving en facetten uit het alledaagse leven uit deze streek geeft ze weer in haar werken. Karakteristieke plekken uit deze omgeving, monumentale panden of boerderijen, een stilleven van turfstekers-klompen, een portret van een boer, landschappen met waterpartijen omlijsten deze expositie. De natuur en het platteland zijn haar atelier. Ze vertoeft er graag omdat daar de transparantie van het licht zo betoverend werkt en ze daarmee het hectische dagelijkse leven even stil kan zetten. Fascinatie voor het licht heeft ze al sinds haar kleutertijd. Als klein meisje staarde ze naar het licht dat door het slaapkamerraam naar binnen viel en keek naar het spel van zon, wolken en schaduw. Het konijn van een vriendinnetje was niet zozeer interessant om mee te spelen, maar vanwege het zonlicht dat door de oortjes viel. ‘Dan werden ze zo knaloranje’, herinnert ze zich. Die transparantie vond ik zo interessant. Marianne zou nog veel meer kunnen schrijven. Maar leuker vindt zij het als U de galerie komt bezoeken. Breng gerust Uw familie, vrienden en kennissen mee en hoop U in mijn galerie te mogen begroeten. De galerie is elk tweede en laatste weekeinde van de maand open van 11.00 tot 17.00 uur. Volg voor nadere informatie de cultuuragenda’s etc. van de V.V.V.’s en de regionale kranten.


Vriendelijke groeten, Marianne.